بخشیدن، همان‌گونه که مسیح ما را بخشید

هیچ باری دل را به اندازهٔ کینه‌ای که از کسی به دل داریم سنگین نمی‌کند: زخمی کهنه، خیانت یک دوست، سخنی تلخ از کسی نزدیک. این زخم‌ها با گذشت زمان به زنجیرهایی پنهان بدل می‌شوند که دلمان را در بند می‌کشند.

شاید بخشیدن ناممکن به نظر برسد و پرسش‌هایمان هم بجا باشد: چگونه فراموش کنم؟ چگونه کسی را ببخشم که حتی عذرخواهی نکرده است؟ اما پولس رسول کلیدی روشن پیش روی ما می‌گذارد:

متحمّل یکدیگر شده، همدیگر را عفو کنید هرگاه کسی بر دیگری ادعایی داشته باشد؛ چنانکه مسیح شما را آمرزید، شما نیز چنین کنید.

کولسیان 3:13

بخشش پیش از آنکه احساس باشد، تصمیم است

یکی از بزرگ‌ترین موانع ما این است که منتظر می‌مانیم درد برطرف شود و بعد ببخشیم. اما بخشش در کتاب‌مقدس احساسی نیست که چشم‌انتظارش بمانیم، بلکه تصمیمی است که به یاری خدا می‌گیریم.

ممکن است ببخشید در حالی که دلتان هنوز درد می‌کند و خاطره‌اش هنوز در ذهنتان زنده است. بخشش فراموش کردن نیست، بلکه یعنی بگویید: «دیگر آنچه این شخص به من بدهکار است از او مطالبه نمی‌کنم و این موضوع را به دست خدا می‌سپارم.» و وقتی این تصمیم را می‌گیرید، احساساتتان هم کم‌کم از پی آن می‌آیند.

بخشش پیش از همه خود شما را آزاد می‌کند

بسیاری گمان می‌کنند که نبخشیدن، خطاکار را مجازات می‌کند؛ اما در واقع پیش از هر کس به خود ما آسیب می‌زند. تلخی‌ای که در دل نگه می‌داریم دل خودمان را مسموم می‌کند و آرامش و روابطمان را از ما می‌رباید.

و هر نوع تلخی و خشم و غیظ و فریاد و بدگویی و خباثت، از شما دور کرده شود.

افسسیان 4:31

وقتی می‌بخشید، نمی‌گویید که ظلم، ظلم نبوده است؛ بلکه داوری را به خدا می‌سپارید و از بند تلخی آزاد می‌شوید. زیرا تنها خداست که داور عادل است.

معیار: همان‌گونه که مسیح شما را بخشید

به سخن پولس دقت کنید: «چنانکه مسیح شما را آمرزید، شما نیز چنین کنید.» او نگفت: هر طور که می‌خواهید، یا هر طور که احساس می‌کنید. معیار، بخششی است که مسیح به شما عطا کرد.

خدا ما را دوست داشت و پیش از آنکه لایق چیزی باشیم، با فیض خود پیش‌قدم شد و به سوی ما آمد:

لکن خدا محبّت خود را در ما ثابت می‌کند از اینکه هنگامی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد.

رومیان 5:8

خدا ما را به فیض خود بخشید، نه به سبب شایستگی ما؛ و این بخشش را با توبه و ایمان به مسیح دریافت می‌کنیم (اعمال رسولان 3:19). کسی که طعم این فیض را چشیده باشد، می‌آموزد که آن را به دیگران هم برساند. این کار آسان نیست، اما ممکن است؛ زیرا روح‌القدس که در ما ساکن است، به ما توان بخشیدن می‌دهد.

بخشش، حکمت و مرزها را از میان نمی‌برد

بخشیدن به این معنا نیست که اجازه دهید آزار ادامه یابد. می‌توانید کسی را که به شما اهانت کرده ببخشید و در همان حال مرزهایی روشن برای محافظت از خود بگذارید؛ و می‌توانید کسی را که به شما خیانت کرده ببخشید، هرچند بازسازی اعتماد زمان می‌برد. بخشش تصمیمی از سوی شماست، اما آشتی کامل به توبهٔ صادقانه و تغییری واقعی از سوی طرف مقابل نیز نیاز دارد.

کتاب‌مقدس نمونه‌ای دلگرم‌کننده پیش روی ما می‌گذارد: پولس و برنابا بر سر مرقس چنان اختلافی پیدا کردند که از یکدیگر جدا شدند (اعمال رسولان 15:37-39)؛ اما بعدها می‌بینیم که پولس دربارهٔ او می‌نویسد: «مرقس را برداشته، با خود بیاور زیرا که جهت خدمت، مرا مفید است» (دوم تیموتائوس 4:11). اعتماد با گذشت زمان بازگشت، نه به زور.

کاربرد عملی

• زخم را در حضور خدا نام ببرید. نام کسی را که بخشیدنش برایتان دشوار است بنویسید و هر روز دعا کنید: «خداوندا، آنچه به من بدهکار است به او وامی‌گذارم و این موضوع را به دست تو می‌سپارم.»
• پیش از خواب دلتان را بیازمایید. آیا تلخی‌ای در دل دارید؟ این فرمان را به یاد آورید: «خورشید بر غیظ شما غروب نکند» (افسسیان 4:26).
• اگر امن است، برای صلح بکوشید. این قدم شاید یک دیدار یا یک پیام باشد. و اگر این کار ممکن یا امن نیست، از دور برای آن شخص دعا کنید: «اگر ممکن است به قدر قوّهٔ خود با جمیع خلق به صلح بکوشید» (رومیان 12:18).
• به یاد آورید چقدر بخشیده شده‌اید. هرچه عظمت بخشش خدا را نسبت به خود بیشتر درک کنید، بخشیدن دیگران به دلتان نزدیک‌تر می‌شود.

اگر زخمتان عمیق است و به کسی نیاز دارید که با شما دعا کند، خوشحال می‌شویم برایتان دعا کنیم؛ یا می‌توانید در جلسهٔ هفتگی ما در آرامش با ما گفت‌وگو کنید.

دعا

ای خداوند عیسی، تو را شکر می‌کنم که مرا بخشیدی، آن هنگام که سزاوارش نبودم. تو می‌دانی دلم هر روز چقدر به فیض تو نیاز دارد. به من بیاموز که ببخشم، همان‌گونه که تو مرا بخشیدی. به من شجاعت بده تا کسانی را که زخمی‌ام کرده‌اند به تو بسپارم؛ نه از آن رو که کارشان دردناک نبود، بلکه چون محبت تو از زخم‌های من عمیق‌تر است. به من حکمت عطا کن تا از خود و اطرافیانم محافظت کنم، و دلم را شفا ده و از تلخی آزادم ساز. به نام تو دعا می‌کنم. آمین.

آیات مرتبط

• متی 6:14: «زیرا هرگاه تقصیرهای مردم را بدیشان بیامرزید، پدر آسمانی شما، شما را نیز خواهد آمرزید.»
• افسسیان 4:32: «و با یکدیگر مهربان باشید و رحیم و همدیگر را عفو نمایید، چنانکه خدا در مسیح شما را هم آمرزیده است.»
• لوقا 23:34: «ای پدر، اینها را بیامرز زیرا که نمی‌دانند چه می‌کنند.»
• متی 18:22: «تو را نمی‌گویم تا هفت مرتبه، بلکه تا هفتاد مرتبه هفت.»
• رومیان 12:19: «ای محبوبان، انتقام خود را مکشید، بلکه خشم را مهلت دهید.»