تأمل
ایمان در میان آزمایش‌ها
چرا یعقوب ما را فرا می‌خواند که در میان آزمایش‌ها شادی کنیم؟ تأملی بر آنچه خدا با ایمان ما می‌کند، آن‌گاه که رنج‌هایمان را به او می‌سپاریم.
یعقوب رسالهٔ خود را با سخنانی آغاز می‌کند که در نگاه نخست عجیب به نظر می‌رسد: شادی در میان آزمایش‌ها؟ آیا از ما می‌خواهد درد را دوست بداریم یا وانمود کنیم که حالمان خوب است؟
ای برادران من، وقتی که در تجربه‌های گوناگون مبتلا شوید، کمال خوشی دانید، چونکه می‌دانید که امتحان ایمان شما صبر را پیدا می‌کند.
یعقوب 1:2-3
یعقوب نمی‌گوید که آزمایش‌ها به‌خودی‌خود لذت‌بخش‌اند، و ما را از اندوه یا از ریختن دلمان به حضور خدا باز نمی‌دارد. اما ما را فرا می‌خواند که به فراسوی درد بنگریم، به آنچه خدا از راه آن در ما پدید می‌آورد. شادی در اینجا احساسی سطحی نیست، بلکه اطمینان به این است که خدا حتی در روزهای سخت نیز کار می‌کند.
آزمایش‌ها گوناگون‌اند، و خدا در همهٔ آن‌ها حاضر است
به واژهٔ «گوناگون» دقت کنید. آزمایش‌های ما شبیه هم نیستند: بیماری، از دست دادن عزیزی، بیکاری، خیانت، دوری از وطن، زخم‌های جنگ، یا شکستی شخصی. هر یک از ما بار خاص خود را دارد.
این بدان معنا نیست که خدا سرچشمهٔ بدی است؛ خود یعقوب چند آیه بعد روشن می‌کند که خدا هیچ‌کس را به بدی نمی‌آزماید (یعقوب 1:13). اما خدا قادر است از آنچه مردم به قصد بدی کرده‌اند، نیکویی پدید آورد، چنان‌که یوسف به برادرانش گفت:
شما دربارهٔ من بد اندیشیدید، لیکن خدا از آن قصد نیکویی کرد.
پیدایش 50:20
آزمایش، امتحانی است که حقیقت ایمان ما را آشکار می‌کند
یعقوب از «امتحان ایمان شما» سخن می‌گوید. آزمایش‌ها نشانهٔ این نیستند که خدا ما را رها کرده است، بلکه امتحانی‌اند که آنچه را در دل است آشکار و پاک می‌کنند، همان‌گونه که آتش طلا را پاک می‌کند (اول پطرس 1:7).
شاید گمان کنید که به‌طور کامل به خدا اعتماد دارید، تا روزی که کارتان را از دست بدهید؛ یا خود را شخصی بخشنده بدانید، تا وقتی که کسی دوباره شما را زخمی کند. آزمایش حقیقت دل ما را آشکار می‌کند، نه برای آنکه شرمسارمان کند، بلکه تا ما را به سوی مسیح ببرد، که آنچه را در ما کم است کامل می‌کند.
صبر، ثمرهٔ آزمایش است
واژهٔ یونانی‌ای که «صبر» ترجمه شده، ὑπομονή است و به معنای پایداری و تاب آوردن زیر بار است، نه تسلیمِ منفعلانه. این پایداری کسی است که با وجود فشار، با توکل بر خدا در جای خود استوار می‌ماند.
صبر به معنای سکوت در برابر آزار یا ماندن در خطر نیست؛ درخواست کمک و حمایت بخشی از حکمت است. صبرِ کتاب‌مقدسی یعنی آنکه در حالی که راه دشوار را می‌پیماییم، به خدا چنگ بزنیم.
صبر را تنها از کتاب‌ها نمی‌آموزیم. وقتی از دل آزمایش می‌گذریم و دست از خدا برنمی‌داریم، درمی‌یابیم که آنچه گمان می‌کردیم ما را درهم می‌شکند، ریشه‌های ما را در مسیح عمیق‌تر کرده است.
هدف: اینکه کامل و تمام شویم
لکن صبر را عمل تام خود باشد تا کامل و تمام شوید و محتاج هیچ چیز نباشید.
یعقوب 1:4
هدف خدا از آزمایش‌ها رنج ما نیست، بلکه بلوغ ماست. او می‌خواهد ایماندارانی استوار باشیم، نه شکننده، که روزبه‌روز در اعتماد به او رشد می‌کنند. و آزمایش، هر قدر هم که طول بکشد، سخن آخر در زندگی کسی نیست که به خدا اعتماد دارد.
کاربرد عملی
- وقتی وارد آزمایشی می‌شوید، در کنار این پرسش که «چرا این برای من پیش آمد؟» این را هم بپرسید: «خداوندا، با این آزمایش چه می‌خواهی به من بیاموزی؟»
- آزمایش‌هایی را که از سر گذرانده‌اید یادداشت کنید و بنویسید خدا چگونه در آن‌ها یاری‌تان کرد. آنچه می‌نویسید یادآور وفاداری او خواهد شد.
- بارهایتان را به‌تنهایی بر دوش نکشید، بلکه آن‌ها را با ایماندارانی که به آنان اعتماد دارید در میان بگذارید: «بارهای سنگین یکدیگر را متحمل شوید» (غلاطیان 6:2). خوشحال می‌شویم شما را در جلسهٔ هفتگی‌مان در چهارشنبه‌ها ببینیم.
- به یاد داشته باشید که سختی گذراست، اما آنچه خدا در شما پدید می‌آورد، می‌ماند (دوم قرنتیان 4:17).
اگر هم‌اکنون از سختی سنگینی می‌گذرید، می‌توانید از ما بخواهید برایتان دعا کنیم.
دعا
ای پدر آسمانی ما، وقتی آزمایش‌ها بر من هجوم می‌آورند، به یادم آور که تو پدری حکیمی هستی که فرزندانت را رها نمی‌کنی. به من بیاموز که تنها در پی گریز از آزمایش نباشم، بلکه از راه آن به بلوغ برسم. ترس را از دلم بیرون کن و به جای آن این اطمینان را بنشان که تو در میان سختی با من هستی. وقتی نمی‌فهمم، یاری‌ام کن که به تو اعتماد کنم، و وقتی خسته می‌شوم، مرا برخیزان. به نام عیسی مسیح، که از مردگان برخاست، دعا می‌کنیم. آمین.
آیاتی برای تأمل
- رومیان 5:3-4: «چونکه می‌دانیم که مصیبت صبر را پیدا می‌کند، و صبر امتحان را و امتحان امید را».
- اول پطرس 1:7: «تا آزمایش ایمان شما که از طلای فانی با آزموده شدن در آتش، گرانبهاتر است…».
- دوم قرنتیان 4:17: «زیرا که این زحمت سبک ما که برای لحظه‌ای است، بار جاودانی جلال را برای ما زیاده و زیاده پیدا می‌کند».
- عبرانیان 12:11: «لکن هر تأدیب در حال، نه از خوشی‌ها بلکه از دردها می‌نماید، اما در آخر میوهٔ عدالتِ سلامتی را برای آنانی که از آن ریاضت یافته‌اند بار می‌آورد».
- یعقوب 1:12: «خوشابحال کسی که متحمل تجربه شود، زیرا که چون آزموده شد، تاج حیات را خواهد یافت».