Bawerî di nav ceribandinan de

Aqûb nameya xwe bi gotinên ku di nihêrîna pêşîn de ecêb xuya dikin dest pê dike: şahî di nav ceribandinan de? Ma ew ji me dixwaze ku em ji êşê hez bikin, an jî xwe wisa nîşan bidin ku em baş in?

Birayên min, gava hûn dikevin nav ceribandinên cure bi cure, vê yekê şahiyeke tam bihesibînin, çimkî hûn dizanin ku ceribandina baweriya we bîhnfirehiyê pêk tîne.

Aqûb 1:2-3

Aqûb nabêje ku ceribandin bi serê xwe xweş in, û qedexe nake ku em xemgîn bibin an dilê xwe li ber Xwedê birijînin. Lê ew me gazî dike ku em ji êşê wêdetir binêrin, li tiştê ku Xwedê bi rêya wê di me de dike. Şahiya li vir ne hesteke rûpelî ye, belkî dilniyabûnek e ku Xwedê di rojên dijwar de jî dixebite.

Ceribandin cure bi cure ne, û Xwedê di hemûyan de amade ye

Bala xwe bide peyva «cure bi cure». Ceribandinên me ne wek hev in: nexweşî, windakirina kesekî delal, bêkarî, xiyanet, dûrbûna ji welat, şopên şeran, an têkçûneke kesane. Her yek ji me xwedî barekî taybet e.

Ev nayê wê wateyê ku Xwedê çavkaniya xerabiyê ye; Aqûb bi xwe çend ayet paşê diyar dike ku Xwedê kesî bi xerabiyê naceribîne (Aqûb 1:13). Lê Xwedê dikare ji tiştê ku mirovan bi niyeta xerabiyê kiriye, qencî derxe, wek ku Ûsiv ji birayên xwe re got:

We xerabî ji min re xwest, lê Xwedê ew ji bo qenciyê xwest.

Destpêbûn 50:20

Ceribandin îmtîhanek e ku rastiya baweriya me eşkere dike

Aqûb behsa «ceribandina baweriya we» dike. Ceribandin ne nîşan in ku Xwedê em terikandine; ew îmtîhanek in ku tiştê di dil de eşkere dikin û paqij dikin, wek ku agir zêr paqij dike (1 Petrûs 1:7).

Dibe ku tu bifikirî ku tu bi tevahî xwe dispêrî Xwedê, heta ku tu karê xwe winda bikî; dibe ku tu xwe kesekî lêborîner bihesibînî, heta ku kesek dîsa te birîndar bike. Ceribandin rastiya dilê me eşkere dike, ne ji bo ku me şermezar bike, lê ji bo ku me bibe ba Mesîh, yê ku tiştê di me de kêm e temam dike.

Bîhnfirehî fêkiya ceribandinê ye

Peyva Yewnanî ya ku wek «bîhnfirehî» hatiye wergerandin ὑπομονή ye, û wateya wê xweragirtin û ragirtina di bin barî de ye, ne teslîmbûneke bêçalak. Ew sebata wî kesî ye ku di cihê xwe de dimîne û pişta xwe dide Xwedê, tevî hemû zextê.

Bîhnfirehî nayê wê wateyê ku em li hember zirarê bêdeng bimînin an di xeterê de bimînin; xwestina alîkarî û parastinê beşek ji şehrezayiyê ye. Bîhnfirehiya li gorî Kitêba Pîroz ew e ku em xwe bi Xwedê ve girê bidin dema em di rêya dijwar de dimeşin.

Em bîhnfirehiyê tenê ji pirtûkan hîn nabin. Gava em di nav ceribandinê re derbas dibin û xwe bi Xwedê ve girê didin, em kifş dikin ku tiştê ku me difikirî wê me bişikîne, rehên me di Mesîh de kûrtir kirine.

Armanc: ku em temam û bêkêmasî bin

Bila bîhnfirehî karê xwe bi temamî bike, da ku hûn temam û bêkêmasî bin û di tu tiştî de kêmasiya we tune be.

Aqûb 1:4

Armanca Xwedê ji ceribandinan ne êşa me ye, lê pêgihîştina me ye. Ew dixwaze ku em bawermendên xurt bin, ne yên qels, ku roj bi roj di baweriya bi Wî de mezin dibin. Û ceribandin, çiqas dirêj bikişîne jî, di jiyana wî kesê ku xwe dispêre Xwedê de ne gotina dawî ye.

Sepandina pratîk

• Gava tu dikevî nav ceribandinekê, biceribîne ku ji xwe bipirsî: «Ya Xudan, tu dixwazî bi vê yekê çi fêrî min bikî?», li gel pirsa «Çima ev hat serê min?»
• Ceribandinên ku tu tê re derbas bûyî û çawa Xwedê di wan de alîkariya te kir binivîse. Tiştê ku tu dinivîsî wê bibe bîranîna dilsoziya Wî.
• Barên xwe bi tena serê xwe hilnegire; wan bi bawermendên ku tu ji wan ewle yî re parve bike: «Barê hevdu hilgirin» (Galatî 6:2). Em ê kêfxweş bibin ku te di civîna me ya heftane ya roja Çarşemê de bibînin.
• Bîne bîra xwe ku tengahî demkî ye, lê tiştê ku Xwedê di te de dike dimîne (2 Korintî 4:17).

Eger tu niha di tengahiyeke giran re derbas dibî, tu dikarî ji me bixwazî ku em ji bo te dua bikin.

Dua

Bavê me yê ezmanî, gava ceribandin wek bahozê bi ser min de tên, bîne bîra min ku tu Bavekî şehreza yî û zarokên xwe natirikînî. Fêrî min bike ku ez ne tenê bixwazim ji ceribandinê birevim, lê bi rêya wê pê bigihîjim. Tirsê ji dilê min derxe, û li şûna wê baweriyê deyne ku tu di nav tengahiyê de bi min re yî. Gava ez fam nakim, alîkariya min bike ku ez xwe bispêrim te; gava ez diwestim, min rake. Em bi navê Îsa Mesîh, yê ku ji nav miriyan rabû, dua dikin. Amîn.

Ayet ji bo ramanê

• Romayî 5:3-4: «Em dizanin ku tengahî bîhnfirehiyê pêk tîne, bîhnfirehî ceribandîbûnê, û ceribandîbûn hêviyê.»
• 1 Petrûs 1:7: «Da ku ceribandîbûna baweriya we, ku ji zêrê fanî bi qîmettir e, herçend ew bi agir tê ceribandin jî…»
• 2 Korintî 4:17: «Çimkî tengahiya me ya sivik û demkî ji me re rûmeteke giran û herheyî pêk tîne ku ji her pîvanê mezintir e.»
• Îbranî 12:11: «Her terbiyet di wextê xwe de ne ji bo şahiyê, lê ji bo xemgîniyê xuya dike. Lê paşê ew fêkiya rastdariyê ya bi aştî dide wan ên ku pê hatine perwerdekirin.»
• Aqûb 1:12: «Xwezî bi wî mirovî ku li ber ceribandinê radiweste, çimkî gava ew di ceribandinê re derbas bibe, wê taca jiyanê bistîne.»