Raman
Duaya bê westan
Eger Xwedê berî ku em bixwazin dizane ku em hewcedarê çi ne, çima em bi domdarî dua bikin? Ramanek li ser mesela jinebî û hakim ji Mizgîniya Lûqa.
Çima em dua dikin? Eger Xwedê berî ku em bixwazin dizane ku em hewcedarê çi ne, ma ne bes e ku em carekê bixwazin û paşê bêdeng bimînin? Îsa di destpêka beşa hejdehan a Mizgîniya Lûqa de bi meseleke kurt bersiva me dide.
Îsa ji wan re meselek jî got, da ku nîşan bide ku divê ew her gav dua bikin û newestin.
Lûqa 18:1
Paşê Îsa çîroka jinebiyekê vedibêje ku ji hakimekî heqê xwe dixwaze; hakimekî ku «ne ji Xwedê ditirsiya û ne jî guh dida mirovan». Îsa nabêje ku Xwedê dişibe vî hakimî, belê berevajî: eger hakimekî neheq ji ber israra jinebiyê heqê wê stand, êdî Bavê ezmanî yê qenc, ku ji zarokên xwe hez dike, wê çiqas bêtir heqê wan bide?
Dua Xwedê qanih nake, lê me diguherîne
Dibe ku em bifikirin ku domandina duayê hewldanek e ji bo qanihkirina Xwedê, an ji bo ku em destê wî bi zorê bilivînin. Lê Xwedê ne hakimekî dûr e; ew Bav e ku me nas dike.
Çimkî Bavê we berî ku hûn jê bixwazin, dizane ku hûn hewcedarê çi ne.
Metta 6:8
Îcar feyda domandinê çi ye? Duaya berdewam me bi xwe diguherîne: dilê me eşkere dike, niyetên me paqij dike û baweriya me ji daxwazeke derbasbûyî ya dema hewcedariyê vediguherîne hevpariyeke domdar bi Xwedê re. Dibe ku yê dua dike ji duayê bi xwe guherî rabe, hê berî ku rewşa wî biguhere.
Domandin nîşana baweriyeke zindî ye
Jinebiyê israr kir, çimkî bawer dikir ku bidestxistina heqê wê gengaz e. Eger wê di redkirina yekem de dev jê berdabûya, wê tu tişt bi dest nexista. Domandina duayê jî wisa ye: ne qelsiya baweriyê ye, lê derbirîna baweriyekê ye ku ewle ye Xwedê dibihîze.
Aqûb dibêje: «Êlyas mirovekî wek me bû, di bin heman êşan de», û bîra me tîne ku wî dua kir û baran nebariya, paşê dîsa dua kir û ezman baran barand (Aqûb 5:17-18). Di pirtûka 1 Padîşah de em wî li serê çiyayê Karmelê dibînin ku dua dike û xulamê xwe dişîne da ku ber bi deryayê ve binêre, û xulam vedigere û dibêje: «Tiştek tune».
Wî heft caran got: «Dîsa here». Di cara heftan de xulam got: «Va ye, ewrekî biçûk, bi qasî kefa destê mirovekî, ji deryayê hildikişe».
1 Padîşah 18:43-44
Êlyas bi bersiva pêşîn ranewestiya. Wî dua kir û li bendê ma, heta ku ewrê biçûk xuya bû.
Dua penageha kesê bêhêz e
Di dema Îsa de jinebî ji qelstirîn mirovên civakê bû: bê mêrekî ku wê biparêze, bê desthilatî û bê pere. Dîsa jî wê hêviya xwe winda nekir û daxwaza xwe domand.
Dibe ku em jî qels an xerîb bin, westiyayî an nexweş bin. Lê dua ji me re deriyekî vedike ku li ber tu kesî nayê girtin, çimkî em bi Mesîh, ne bi hêjabûna xwe, nêzîkî Xwedê dibin.
Îcar em bi cesaret nêzîkî textê keremê bibin, da ku em rehmê bistînin û keremê bibînin, ku di wextê hewcedariyê de alîkariya me bike.
Îbranî 4:16
Pirsa Îsa di dawiya meselê de
Îsa meselê bi sozek û pirsekê bi hev re diqedîne:
Ez ji we re dibêjim, ew ê zû heqê wan bistîne! Lê gava Kurê Mirov bê, gelo ew ê li ser rûyê erdê baweriyê bibîne?
Lûqa 18:8
Îsa ne li ser xuyaniyên derve yên perestinê û ne jî li ser destkeftiyan pirsî, lê li ser baweriyê: baweriyeke ku dua dike û naweste, dixwaze û bêhêvî nabe, û gava bersiv dereng dimîne, ji cihê xwe naleqe. Ev e ew baweriya ku Mesîh di me de lê digere.
Sepandina pratîk
- Her roj demeke diyar ji bo duayê veqetîne, bila di destpêkê de pênc deqe be jî. Berdewamî ji dirêjiyê girîngtir e.
- Daxwazên xwe di deftereke biçûk de binivîse û car caran lê vegere, da ku dilsoziya Xwedê bîne bîra xwe.
- Gava ji ber derengmayîna bersivê dilê te dişkê, Lûqa 18:1-8 dîsa bixwîne.
- Yek hewcedariyeke dijwar hilbijêre û her roj ji bo wê dua bike, û li şûna ku bipirsî «Kengî?», bibêje: «Bavê min, ez xwe dispêrim te».
Dua
Bavê me yê ezmanî, me hînî duakirinê bike. Em mikur tên ku sebra me kurt e û baweriya me zû qels dibe. Ruhê domdariyê bide me, da ku em her gav dua bikin û newestin, û bila dua jiyana me ya rojane be, ne tenê penageha me di tengahiyê de. Û gava Mesîh bê, bila di me de wê baweriya ku lê digere bibîne. Em bi navê Îsa Mesîh dua dikin. Amîn.
Ayetên têkildar
- Metta 7:7: «Bixwazin, wê ji we re bê dayîn. Bigerin, hûnê bibînin. Li derî bixin, wê ji we re vebe».
- Fîlîpî 4:6: «Xema tu tiştî nekin, lê di her tiştî de bi dua û lavayê û bi şikirdariyê daxwazên xwe li ber Xwedê bidin zanîn».
- 1 Selanîkî 5:17: «Bê rawestan dua bikin».
- Romayî 12:12: «Di hêviyê de şa bin, di tengahiyê de bi sebir bin, di duayê de domdar bin».
- Aqûb 5:16: «Duaya mirovê rast di karê xwe de gelek bi hêz e».
Eger tu dixwazî ku em bi te re an ji bo te dua bikin, em ê kêfxweş bibin ku tu daxwaza xwe bi riya rûpela daxwazên duayê bi me re parve bikî.