تأمل
چگونه در کلام خدا رشد کنیم
رشد نشانهٔ زندگی است. بر آخرین سفارش پطرس تأمل می‌کنیم تا ببینیم ایماندار چگونه قدم‌به‌قدم در فیض مسیح و در شناخت او رشد می‌کند.
درخت سالم رشد می‌کند؛ هیچ درخت زنده‌ای سال‌به‌سال به همان اندازه نمی‌ماند. رشد نشانهٔ زندگی است. ایماندار نیز چنین است: اگر از نظر روحانی زنده باشد، رشد می‌کند.
پطرس رسول نامهٔ دوم خود را با سفارشی کوتاه به پایان می‌برد:
«بلکه در فیض و معرفت خداوند و نجات‌دهندهٔ ما عیسی مسیح ترقی کنید.»
دوم پطرس 3:18
پطرس از ما نمی‌خواهد که یک‌باره کامل شویم، بلکه می‌خواهد پیوسته رشد کنیم. پس رشد واقعی چیست و چگونه رخ می‌دهد؟
رشد یعنی شناختن خدا، نه اطلاعاتی دربارهٔ او
پطرس نگفت: «در اطلاعات ترقی کنید»، بلکه گفت «در معرفت خداوند ما». منظور شناختی شخصی از خود مسیح است، نه صرفاً اندیشه‌هایی درست دربارهٔ او. پطرس نامه‌اش را نیز با همین اندیشه آغاز کرده بود، آنجا که فیض و سلامتی را به معرفت خدا و خداوند ما عیسی پیوند داد (نگاه کنید به دوم پطرس 1:2-3).
ممکن است کسی جزئیات بسیاری دربارهٔ خدا بداند و با این حال او را نشناسد. کتاب‌مقدس می‌گوید که حتی شیاطین «ایمان دارند و می‌لرزند» (یعقوب 2:19)؛ یعنی حقیقت را دربارهٔ خدا می‌دانند، بی‌آنکه او را دوست بدارند یا به او اعتماد کنند. رشد واقعی در انباشتن اطلاعات نیست، بلکه در ژرف‌تر شدن رابطه با مسیح است: اینکه بیشتر به او اعتماد کنی، بیشتر دوستش بداری و بیشتر از او اطاعت کنی.
کلام، خوراک روزانه است
همان‌گونه که بدن هر روز به غذا نیاز دارد، روح نیز هر روز به کلام خدا نیازمند است. عیسی فرمود:
«مکتوب است: انسان نه محض نان زیست می‌کند، بلکه به هر کلمه‌ای که از دهان خدا صادر گردد.»
متی 4:4
با قدمی کوچک شروع کن: هر روز یک باب، برای نمونه از انجیل یوحنا. نخوان تا فقط تمامش کنی؛ بخوان تا با خداوند دیدار کنی. پیش از خواندن دعا کن: «خداوندا، از طریق کلامت با من سخن بگو.» و پس از آن از خود بپرس: این متن دربارهٔ خدا چه می‌گوید؟ و امروز مرا به چه کاری فرا می‌خواند؟
رشد، خطی مستقیم نیست
شاید گمان کنیم رشد در خطی رو به بالا و بی‌وقفه پیش می‌رود. اما رشد بیشتر به بالا رفتن از کوه می‌ماند: پیش می‌روی، می‌لغزی، برمی‌خیزی و دوباره پیش می‌روی؛ ولی در مجموع بالاتر می‌روی.
از لغزش‌ها ناامید نشو. بسیاری از مردان خدا در کتاب‌مقدس لغزیدند، مانند ابراهیم و موسی و داوود. تفاوت در این نبود که هرگز نیفتادند، بلکه در این بود که به سوی خدا بازگشتند، رحمت او را یافتند و دوباره برخاستند. خود پطرس، نویسندهٔ همین سفارش، سه بار مسیح را انکار کرد و سپس خداوند او را بازگرداند و دوباره به خدمتش گماشت (یوحنا 21:15-17).
رشد به فیض است، نه فقط به تلاش ما
توجه کن که پطرس فیض را پیش از معرفت آورده است. دینداری‌ای که تنها بر تلاش تکیه کند، باری سنگین می‌شود: می‌کوشیم با نیروی خود رشد کنیم و شکست می‌خوریم، ناامید می‌شویم و باز می‌کوشیم و دوباره شکست می‌خوریم.
اما رشد واقعی ثمرهٔ کار خدا در ماست:
«زیرا خداست که در شما بر حسب رضامندی خود، هم اراده و هم فعل را به عمل ایجاد می‌کند.»
فیلیپیان 2:13
پولس نیز می‌گوید: «نه کارنده چیزی است و نه سیراب‌کننده، بلکه خدای رویاننده» (اول قرنتیان 3:7). نقش ما این است که نزدیک او بمانیم، در کلامش، در دعا و در مشارکت با برادران و خواهرانمان؛ و اوست که با روح‌القدس خود ما را رشد می‌دهد.
کاربرد عملی برای این هفته
- هر روز زمانی ثابت را برای خواندن کلام کنار بگذار، حتی اگر فقط ده دقیقه باشد. استمرار از مدت‌زمان مهم‌تر است.
- هر هفته یک آیه را حفظ کن. آن را در گوشی‌ات بنویس و در طول روز تکرارش کن.
- سعی نکن به‌تنهایی رشد کنی؛ رشد در مشارکت با ایمانداران رخ می‌دهد. در جلسهٔ هفتگی ما، هر چهارشنبه عصر به ما بپیوند، یا اگر دربارهٔ خواندن کتاب‌مقدس پرسشی داری، به ما پیام بده.
- پیش از خواب از خود بپرس: «خدا امروز چه چیزی به من آموخت؟» و اگر پاسخی نیافتی، از او بخواه که فردا به تو بیاموزد.
دعا
ای پدر آسمانی ما، مرا گرسنهٔ کلامت و تشنهٔ شناختت بساز. هر بامداد به یادم آور که نه با نیروی خود، بلکه به فیض تو رشد می‌کنم. هنگامی که می‌افتم، مرا برخیزان، و هنگامی که خسته می‌شوم، به من قوت ببخش. و هر روز زندگی‌ام را قدمی نزدیک‌تر به شباهت پسرت عیسی مسیح بگردان. در نام او دعا می‌کنیم، آمین.
آیاتی برای تأمل
- مزامیر 1:2-3: «بلکه رغبت او در شریعت خداوند است و روز و شب در شریعت او تفکر می‌کند. پس مثل درختی نشانده نزد نهرهای آب خواهد بود…»
- یوشع 1:8: «این کتاب تورات از دهان تو دور نشود، بلکه روز و شب در آن تفکر کن…»
- اول پطرس 2:2: «چون اطفال نوزاده، مشتاق شیر روحانی و بی‌غش باشید تا از آن برای نجات نمو کنید»
- عبرانیان 5:14: «اما غذای قوی از آنِ بالغان است که حواس خود را به سبب عادت ریاضت داده‌اند تا تمیز نیک و بد را بکنند.»
- کولسیان 3:16: «کلام مسیح در شما به دولتمندی ساکن بشود…»