تأمل
معنای صلیب در زندگی ایماندار
آن‌قدر به دیدن صلیب خو گرفته‌ایم که نزدیک است معنایش را از یاد ببریم. تأملی بر چهار حقیقت که کلام صلیب را برای ایمانداران قوت خدا می‌سازد.
شاید صلیب نمادی آشنا به نظر برسد: آن را بر دیوار کلیساها و روی جلد کتاب‌ها می‌بینیم، و چنان به آن خو گرفته‌ایم که نزدیک است فراموش کنیم در آغاز چه اندازه تکان‌دهنده بود. پسر خدا که جسم گردید، بر صلیب مرد؛ آن‌که همه‌چیز به‌وسیلهٔ او آفریده شد، دستانش را به میخ کوبیدند؛ و امید جهان میان دو دزد آویخته شد.
پولس رسول می‌نویسد که مسیح مصلوب «یهود را لغزش و امّت‌ها را جهالت است» (اول قرنتیان 1:23). اما در همان رساله اعلام می‌کند:
زیرا ذکر صلیب برای هالکان حماقت است، لکن نزد ما که ناجیان هستیم قوّت خداست.
اول قرنتیان 1:18
پولس در صلیب چه دید؟ بیایید با هم بر چهار حقیقت تأمل کنیم.
صلیب، نشانهٔ محبت خدا
صلیب رویدادی گذرا در تاریخ نبود، بلکه اعلام محبت خدا بود:
لکن خدا محبّت خود را در ما ثابت می‌کند از اینکه هنگامی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد.
رومیان 5:8
خدا کِی محبتش را نشان داد؟ نه زمانی که نیکو بودیم، بلکه زمانی که بیش از همیشه به او نیاز داشتیم. خدا به این بسنده نکرد که بگوید ما را دوست دارد، بلکه محبتش را با عمل ثابت کرد: مسیح جان خود را در راه ما فدا کرد.
صلیب، راه نجات ما
چرا صلیب لازم بود؟ چون گناه تنها خطایی ساده نیست که خودمان بتوانیم اصلاحش کنیم، بلکه سرکشی در برابر خدای قدوس است که سزاوار داوری است. خدا قدوس است و از گناه چشم نمی‌پوشد، و در عین حال پرمحبت است و هلاکت ما را نمی‌خواهد.
بر صلیب، عدالت خدا و محبت او به هم رسیدند: مسیح مجازات گناهان ما را بر خود گرفت، و ما عدالت او را همچون هدیه‌ای رایگان دریافت کردیم. این است فیض:
زیرا او را که گناه نشناخت، در راه ما گناه ساخت تا ما در وی عدالت خدا شویم.
دوم قرنتیان 5:21
صلیب، الگوی زندگی ما
عیسی به شاگردانش گفت:
اگر کسی خواهد متابعت من کند، باید خود را انکار کرده و صلیب خود را برداشته، از عقب من آید.
متی 16:24
منظور عیسی صلیبی چوبی نیست که به گردن بیاویزیم یا بر دوش بکشیم، بلکه زندگی‌ای است که به خاطر او و به خاطر دیگران خود را انکار می‌کند. برداشتن صلیب یعنی هر روز نسبت به خودخواهی‌مان بمیریم تا برای خدا زندگی کنیم، از حق خود بگذریم تا دیگران را برکت دهیم، و انتقام را کنار بگذاریم تا ببخشیم. صلیب فقط خاطره‌ای نیست که در هفتهٔ مقدس به یاد آوریم، بلکه راهی است که هر روز در آن گام برمی‌داریم.
صلیب، قوت خدا در جهان
شاید صلیب در چشم جهان ضعف و شکست به نظر آید: مردی که بر چوبه‌ای جان داد. اما پولس می‌گوید مسیح مصلوب برای دعوت‌شدگان «قوّت خدا و حکمت خدا» است (اول قرنتیان 1:24)، و می‌افزاید:
زیرا که جهالت خدا از انسان حکیم‌تر است و ناتوانی خدا از مردم تواناتر.
اول قرنتیان 1:25
قدرت راستین در سلطه یا ثروت یا سلاح نیست، بلکه در محبتی است که خود را فدا می‌کند. خدا با همین پیام ساده، پیام مسیح مصلوب و برخاسته، زندگی ماهیگیرانی ساده را دگرگون کرد و آنان را فرستاد تا بشارت را به جهان برسانند، و امروز نیز همچنان دل‌ها را دگرگون می‌کند.
کاربرد عملی
- این هفته وقتی کنار بگذارید تا با آرامش باب 19 انجیل یوحنا را بخوانید، سپس عیسی را شکر کنید که برای شما جان داد.
- وقتی کسی به شما بدی می‌کند، به یاد آورید که مسیح بر صلیب برای کسانی که او را مصلوب کردند دعا کرد: «ای پدر، اینها را بیامرز زیرا که نمی‌دانند چه می‌کنند» (لوقا 23:34)؛ و از او قوت بخواهید تا شما نیز ببخشید.
- از خود بپرسید: چه چیزی را باید به خداوند بسپارم و نسبت به آن بمیرم؟ شاید غرور باشد، یا خودخواهی، یا چسبیدن به حقی شخصی.
- پیام صلیب را با کلماتی ساده با دوستی در میان بگذارید: «مسیح برای من مرد، و برای تو هم».
دعا
ای خداوند عیسی، تو را شکر می‌کنم که به خاطر من به صلیب رفتی. سزاوار آنچه کردی نیستم، اما آن را با سپاس می‌پذیرم. دلی به من ببخش که هر روز بر صلیب تو تأمل کند، و زندگی‌ای که در فداکاری و بخشش و محبت به تو شبیه باشد. باشد که کلام صلیب در زندگی من قوت خدا باشد. آمین.
آیات مرتبط
- غلاطیان 6:14: «لیکن حاشا از من که فخر کنم جز از صلیب خداوند ما عیسی مسیح».
- کولسیان 2:14: «و آن دست‌نوشته‌ای را که ضدّ ما و مشتمل بر فرایض و به خلاف ما بود، محو ساخت و آن را به صلیب خود میخ زده، از میان برداشت».
- عبرانیان 12:2: «بی‌حرمتی را ناچیز شمرده، متحمّل صلیب گردید».
- فیلیپیان 2:8: «تا به موت بلکه تا به موت صلیب مطیع گردید».
- رومیان 6:6: «انسانیّت کهنهٔ ما با او مصلوب شد».
آیا دربارهٔ معنای صلیب یا ایمان مسیحی پرسشی دارید؟ صفحهٔ با عیسی آشنا شوید را بخوانید یا با ما تماس بگیرید.