تأمل
محبت تغییرناپذیر خدا
اگر شکست بخورم، آیا خدا دیگر مرا دوست نخواهد داشت؟ تأملی در پاسخ مطمئن پولس: در تمام خلقت هیچ چیز نمی‌تواند ما را از محبت خدا در مسیح جدا سازد.
بسیاری از بیماری، فقر یا آینده می‌ترسند، اما گاهی ترسی عمیق‌تر در دل ایماندار وجود دارد: آیا ممکن است خدا دیگر مرا دوست نداشته باشد؟ اگر شکست بخورم، آیا مرا رها می‌کند؟ آیا محبت او به عملکرد من بستگی دارد؟
پولس رسول در پایان باب هشتم رساله‌اش به رومیان به این پرسش پاسخ می‌دهد. او چیزهای بسیاری را برمی‌شمارد که ممکن است ما را بترسانند، و سپس با اطمینان اعلام می‌کند:
زیرا یقین می‌دانم که نه موت و نه حیات و نه فرشتگان و نه رؤسا و نه قدرت‌ها و نه چیزهای حال و نه چیزهای آینده و نه بلندی و نه پستی و نه هیچ مخلوق دیگر قدرت خواهد داشت که ما را از محبت خدا که در خداوند ما مسیح عیسی است جدا سازد.
رومیان 8:38-39
این نه تأکیدی نیم‌بند است و نه وعده‌ای مشروط، بلکه اعلامی روشن است که دل‌های پریشان را استوار می‌سازد.
چه چیزهایی نمی‌توانند ما را جدا کنند؟
فهرست پولس هر آنچه را که بتوانیم تصور کنیم در بر می‌گیرد:
- موت و حیات: هیچ چیز، نه در این زندگی و نه پس از آن.
- فرشتگان و رؤسا و قدرت‌ها: هیچ نیروی روحانی، هر اندازه هم که نیرومند باشد.
- چیزهای حال و چیزهای آینده: نه آنچه امروز از سر می‌گذرانیم و نه آنچه از فردا می‌ترسیم.
- بلندی و پستی: نه هیچ مکانی و نه هیچ فاصله‌ای.
- هیچ مخلوق دیگر: و نه هیچ چیز دیگر در سراسر خلقت.
پولس کمی پیش‌تر پرسیده بود: «کیست که ما را از محبت مسیح جدا سازد؟» و از مصیبت و دلتنگی و جفا و قحط و خطر نام برده بود (رومیان 8:35). او نگفت که ایماندار هرگز با این سختی‌ها روبه‌رو نمی‌شود، بلکه گفت که آن‌ها نمی‌توانند او را از محبت مسیح جدا کنند. او می‌خواست هر دری را به روی شک ببندد.
محبت خدا احساسی ناپایدار نیست
گاهی گمان می‌کنیم خدا ما را هنگامی دوست دارد که دعا می‌کنیم و موفق می‌شویم، و هنگامی که خطا می‌کنیم از ما دور می‌شود. اما محبت خدا مانند محبت ما نیست که اغلب مشروط، ناپایدار و محدود است.
محبت خدا به ما از زمانی آغاز نشد که بهتر شدیم، بلکه از زمانی که از او دور بودیم:
لکن خدا محبت خود را در ما ثابت می‌کند از اینکه هنگامی که ما هنوز گناهکار بودیم، مسیح در راه ما مرد.
رومیان 5:8
گناه دل خدا را اندوهگین می‌کند و ما را به توبه فرا می‌خواند، اما پدر به‌خاطر خطای فرزندش از دوست داشتن او دست نمی‌کشد. این محبت اوست که ما را به سوی او بازمی‌گرداند، نه آنکه از حضورش براند.
چرا می‌توانیم یقین داشته باشیم؟
به سخن پولس دقت کنید: «یقین می‌دانم». او نگفت «امیدوارم» یا «گمان می‌کنم». سرچشمهٔ این یقین صلیب است. وقتی بهایی را می‌بینیم که خدا برای ما پرداخت، شک از میان می‌رود، زیرا کسی که پسر خود را داد، کسانی را که فدیه کرده است رها نخواهد کرد:
او که پسر خود را دریغ نداشت بلکه او را در راه جمیع ما تسلیم نمود، چگونه با وی همه‌چیز را به ما نخواهد بخشید؟
رومیان 8:32
پس یقین ما بر نیرومندی ایمانمان یا ثبات احساساتمان استوار نیست، بلکه بر وفاداری خدا و بر آنچه مسیح انجام داده است.
این حقیقت در زندگی روزانهٔ شما چه معنایی دارد؟
وقتی این حقیقت در دلتان جای بگیرد، بسیاری چیزها دگرگون می‌شود:
- دعای شما: با اطمینان به خدا نزدیک می‌شوید، نه با ترس.
- برخورد شما با گناهتان: به‌جای پنهان شدن و ناامیدی، اعتراف و توبه می‌کنید.
- خدمت شما: خدمت می‌کنید چون از پیش محبوب او هستید، نه برای آنکه محبت او را به دست آورید.
- محبت شما به دیگران: از آنچه دریافت کرده‌اید می‌بخشید، زیرا محبت را از او آموخته‌اید.
کسی که می‌داند در مسیح محبوب است، از نیاز همیشگی به اثبات خود رها می‌شود و آزاد است تا دیگران را دوست بدارد.
کاربرد عملی
- رومیان 8:38-39 را از بر کنید و این ماه هر روز آن را تکرار کنید تا جای صداهایی را بگیرد که شما را در محبت خدا به شک می‌اندازند.
- وقتی احساس می‌کنید خدا دور است، نگذارید احساستان حکم نهایی را بدهد. آیه را با صدای بلند بخوانید و به یاد آورید که مسیح برای شما چه کرده است.
- این هفته به کسی که احساس می‌کند کسی دوستش ندارد، سخنی پرمهر بگویید یا کمکی عملی بکنید.
- هر بامداد دعای خود را با این حقیقت آغاز کنید: «من در مسیح محبوب خدا هستم و هیچ چیز نمی‌تواند مرا از محبت او جدا کند.»
دعا
ای پدر آسمانی ما، تو را شکر می‌کنیم که محبت تو به ما در مسیح تغییر نمی‌کند. وقتی از درک آن ناتوانیم، بگذار روح‌القدس تو آن را در دل‌های ما استوار سازد. وقتی شکست می‌خوریم، به ما یادآوری کن که هنوز فرزندان تو هستیم. و وقتی می‌ترسیم، به ما اطمینان ببخش که هیچ چیز نمی‌تواند ما را از تو جدا کند. به ما بیاموز که تو را با تمام دل دوست بداریم و دیگران را همان‌گونه دوست بداریم که تو ما را دوست داشتی. به نام عیسی مسیح دعا می‌کنیم. آمین.
آیات مرتبط
- یوحنا 3:16: «زیرا خدا جهان را این‌قدر محبت نمود که پسر یگانهٔ خود را داد تا هر که بر او ایمان آورد هلاک نگردد بلکه حیات جاودانی یابد.»
- اول یوحنا 4:10: «محبت در همین است، نه آنکه ما خدا را محبت نمودیم، بلکه اینکه او ما را محبت نمود و پسر خود را فرستاد تا کفارهٔ گناهان ما شود.»
- رومیان 5:5: «زیرا که محبت خدا در دل‌های ما به روح‌القدس که به ما عطا شد ریخته شده است.»
- مزامیر 103:11: «زیرا مثل ارتفاع آسمان بر زمین، همچنان است رحمت او بر ترسندگان او.»
- اشعیا 49:15: «آیا زن بچهٔ شیرخوارهٔ خود را فراموش کند و بر پسر رحم خویش ترحم ننماید؟ اینها فراموش می‌کنند اما من تو را فراموش نخواهم کرد.»
- ارمیا 31:3: «با محبت ازلی تو را دوست داشتم، از این جهت تو را به رحمت جذب نمودم.»
پرسشی دربارهٔ محبت خدا دارید یا به کسی نیاز دارید که با شما دعا کند؟ درخواست دعا بفرستید، یا با ما تماس بگیرید، یا دیدارتان را برنامه‌ریزی کنید و به جلسهٔ هفتگی ما بیایید.