Çima dêr?

Pirseke rewa

Îro gelek kes dipirsin: Ma ne bes e ku ez li mala xwe dua bikim, Kitêba Pîroz bi tenê bixwînim û di dilê xwe de ji Xwedê re biperizim? Çima dêr?

Kitêba Pîroz bersiv dide ku dêr ne tiştekî lawekî ye ku li baweriyê zêde dibe, lê fêkiyê wê yê xwezayî ye. Yê ku bi tobe û baweriyê tê ba Mesîh, dikeve nav malbateke nû ku Kitêba Pîroz jê re dibêje «bedena Mesîh», û li wir xwişk û birayên ku bi wî re di heman rêyê de dimeşin dibîne.

Û dêr, bi wateya Kitêba Pîroz, ne avahiyek û ne jî saziyek e, lê komeke mirovan e ku li dora Îsa Mesîh civiyane.

1. Dêr fikra Xwedê ye

Xwedê mirov afirand da ku di têkiliyê de bi wî û bi yên din re bijî. Ji destpêkê ve Xwedê derbarê Adem de got: «Ne baş e ku Adem bi tenê be» (Destpêbûn 2:18).

Ji ber vê yekê Mesîh şagirtên xwe wek kesên belawela û ji hev dûr nehiştin, lê ew li hev civandin. Şandî Pawlos dêrê dişibîne bedenê: gelek endam, her yek xwedî rolekê, û hemû bi serî ve, ango bi Mesîh ve girêdayî ne. Çawa ku dest ji bedenê cuda najî, wisa jî nayê xwestin ku bawermend baweriya xwe bi tenê û dûrî yên din bijî.

Îcar hûn bedena Mesîh in û her yek ji we endamekî wê ye.

1 Korintî 12:27

2. Dêr cihê mezinbûnê ye

Tu dikarî Kitêba Pîroz li mala xwe bixwînî, û ev tiştekî baş e. Lê Xwedê şivan û mamoste dane dêrê, da ku alîkariya bawermendan bikin ku Peyva wî fam bikin û di baweriyê de mezin bibin (binêre Efesî 4:11-12). Dema ku em Peyvê bi hev re dixwînin û bi hev re dua dikin, em ji hev hîn dibin û aliyên ku bi tenê ji me veşartî diman, dibînin.

Kozeke agir a ku bi tenê bê hiştin, bêdeng û hêdî hêdî vedimire. Wisa jî baweriya yê ku gav bi gav ji xwişk û birayên xwe dûr dikeve, dikare bêyî ku haya wî jê hebe sar bibe. Ji ber vê yekê dêra pêşîn bi berdewamî dicivîya:

Û ew di hînkirina şandiyan, di hevpariyê, di şikandina nan û di duayan de berdewam dibûn.

Karên Şandiyan 2:42

Û em li hev miqate bin, da ku em hevdû ji bo hezkirin û karên qenc han bidin. Em dev ji civîna xwe bernedin, wek ku adeta hinekan e, lê em hevdû şîret bikin…

Îbranî 10:24-25

3. Dêr cihê xizmetê ye

Xwedê diyarî dane her bawermendekî, ne ku ji xwe re hilîne, lê da ku bi wan xizmeta yên din bike. Dibe ku diyariya te di handanê de be, an di duakirina ji bo yên din de, an di pêşwaziya mêvanan de, an di alîkariya pratîkî de, an jî di guhdarîkirina kesê ku êş dikişîne de.

Xizmet ne bar e, lê şahî ye. Dema ku tu cihê xwe di bedenê de kifş dikî, tu dibînî ku rola te jî heye, û çawa ku tu hewcedarê yên din î, ew jî wisa hewcedarê te ne.

Her yek ji we li gorî diyariya ku standiye, wek wekîlên qenc ên kerema Xwedê ya pirreng, bi wê xizmeta hevdû bike.

1 Petrûs 4:10

4. Dêr malbatek e ku barê hev hildigire

Jiyan ne hêsan e. Nexweşî bê xeber tê, xerîbî dil diwestîne, û malbat di demên dijwar re derbas dibin. Di rojên wisa de mirov hewcedarê kesekî ye ku li kêleka wî raweste.

Kitêba Pîroz bawermendan gazî dike ku barê hevdû hilgirin: ji bo hev dua bikin, yê qels han bidin, bi yên şa re şa bibin û bi yên digirîn re bigirîn. Bi vî awayî dêr dibe malbatek, ne tenê cihekî ku em lê diçin.

Barê hevdû hilgirin û bi vî awayî Şerîeta Mesîh bînin cih.

Galatî 6:2

Dêr ne ji bo kesên bêkêmasî ye

Dibe ku hin kes dudil bibin, ji ber ku hîs dikin ku ew «têra xwe baş» nînin, an ji ber ku berê birîndar bûne. Rastî ev e ku dêr komeke mirovên bi kêmasî ye, ku Xwedê bi kerema xwe di Mesîh de li wan bihuriye, û hê jî hîn dibin ku ji hevdû hez bikin. Îsa bi xwe me gazî dike ku em çawa ne, wisa biçin ba wî:

Ey hemû yên westiyayî û bargiran, werin ba min û ezê rehetiyê bidim we.

Metta 11:28

Û eger tu hê nû Îsa nas dikî, ji rûpela Îsa nas bike dest pê bike.

Sepandina pratîkî

1. Civîna heftane bixe serê karên xwe. Bi rêkûpêk were, heta di wan hefteyan de jî ku dilê te naxwaze. Em her Çarşem dicivin; tu dikarî hûrguliyan li rûpela civînan bibînî.
2. Tenê bi hatinê qîma xwe neyne. Kesekî nû nas bike, pirsa halê wî bike û di nav hefteyê de ji bo wî dua bike.
3. Ji xwe bipirse: Diyariya min çi ye? Paşê wê di xizmeta yên din de bi kar bîne, çi di tiştekî biçûk de be jî.
4. Di hezkirinê de tu gava pêşîn biavêje. Li bendê nemîne ku yên din dest pê bikin; tu bibe yê ku pêşwazî dike û han dide.

Dua